Clint Eastwood i kino kobiece

Galapagos/mat. prasowe

To wydanie Do zobaczenia na wskroś amerykańskie i kobiece.

To wydanie audycji Do zobaczenia jest na wskroś amerykańskie i kobiece. Clint Eastwood zabiera nas do pociągu, gdzie chłopcy z Marines pacyfikują islamskiego fanatyka („15:17 do Paryża”) natomiast amerykański bohater wojenny i ikona polityki John McCain daje spowiedź życia we wzruszającym dokumencie HBO. Ania z Zielonego Wzgórza z Netflixa ma inną twarz w serialu „Ania, nie Anna”, zaś Amy Schumer w „Jestem taka piękna” przekonuje, że liczy się to co w duszy a nie tuszy.

Clint Eastwood zabiera nas do pociągu, gdzie chłopcy z Marines skopali tyłki islamskiemu fanatykowi ( „15:17 do Paryża”), amerykański bohater wojenny i ikona polityki John McCain daje spowiedź życia we wzruszającym dokumencie HBO. Ania z Zielonego Wzgórza z Netflixa ma inną twarz, zaś Amy Schumer w „Jestem taka piękna” przekonuje, że liczy się to co w duszy a nie tuszy.

„„15:17 do Paryża” jest suplementem do „Snajpera”. Oparty na książce „The 15:17 to Paris: The True Story of a Terrorist, a Train, and Three American Heroes” dramat, nie jest obrazem artystycznie spełnionym jak najbardziej dochodowy (ponad pół miliarda dolarów wpływów) film w karierze czterokrotnego zdobywcy Oscara.

Amerykańscy krytycy byli dla niego bezlitośni, co spowodowało, że Polsce nie wszedł nawet do kin. Jest to specyficzne dzieło. Najbardziej „dokumentalne” z filmów Eastwooda. Pozbawione typowego dla jego wojennego dyptyku „Sztandar chwały/Listy z Iwo Jimy” patosu i dramatyzmu. Ja jednak je „kupuje”. To solidna rekonstrukcja wydarzeń, które służą Eastwoodowi do kolejnego podkreślenia ważnych dla niego wartości.”- pisał w recenzji „15:17 do Paryza” Łukasz Adamski.

Autor: Ł.Adamski
Redakcja: BSChromy