To nie choroba

Portret rodzinny, fot. Ewa Wieliczko

Niepełnosprawność intelektualna nie jest chorobą. Naukowcy twierdzą, że jest „naturalną formą ludzkiej egzystencji o odmiennym przebiegu rozwoju”.

Najprostszy podział niepełnosprawności można ująć w trzech kategoriach:
– niepełnosprawność fizyczna
– niepełnosprawność umysłowa
– niedostosowanie społeczne

Dzieci mają odmienne potrzeby, zwłaszcza umysłowe i emocjonalne, które często nierozpoznane i niezaspokojone prowadza do tzw. zmian wtórnych związanych z brakiem mowy czy pogłębienia się upośledzenia umysłowego.

W Polsce mieszkają prawie 4 miliony osób w jakikolwiek sposób dotkniętych niepełnosprawnością. Według spisu powszechnego z 2002 r. prawie co 7 mieszkaniec Polski to osoba niepełnosprawna. Występowanie niepełnosprawności nasila się wraz z wiekiem człowieka – prawie 60% niepełnosprawnych to emeryci. Porażające jest, iż niepełnosprawność intelektualna dotyczy  60 – 70% ogółu niepełnosprawnych osób w Polsce, najczęściej występuje zespół Downa – około 10 %.

Jak postępować z osobami, które zachowują się dziwnie, inaczej? Jak zauważyć zachodzące zmiany, które prowadzą zaburzeń umysłowych?

Raport Krzysztofa Kaszubskiego