Pogrzeb Eryki Balli-Zając, córki dowódcy Żołnierzy Wyklętych ziemi lubawskiej

Fot. Stowarzyszenie Reduta Tradycji i Historii Ziemi Lubawskiej

Nazywana była strażniczką pamięci żołnierzy niezłomnych. Na cmentarzu w Lidzbarku Welskim spoczęła Eryka Balla-Zając, córka porucznika Stanisława Balli, ps. „Sokół Leśny”.

„Sokół Leśny” był dowódcą oddziału Ruchu Oporu Armii Krajowej, działającego na terenie powiatów: działdowskiego, brodnickiego i lubawskiego. Dzieciństwo pani Eryki, nazywanej przez bliskich Ireną, przypadło na lata wojny i powojennego terroru komunistycznego.

Urodziła się w 1941 roku w Lidzbarku. Jej starszy brat Eugeniusz zginął w listopadzie 1946 w starciu z Urzędem Bezpieczeństwa. Ojciec, po rozwiązaniu oddziału partyzanckiego, był kilka lat więziony. Rodzinę dotykały liczne represje.

Eryka Balla-Zając większość życia spędziła na działdowszczyźnie, przez kilka dekad nosząc – jak wspominała – piętno „córki bandyty”. Aktywnie zaangażowała się w przywracanie dobrego imienia swego ojca i żołnierzy oddziału „Sokoła Leśnego”.

Zmarła w środę 19 października w wieku 81 lat.

Posłuchaj relacji Mirosława Sochackiego

Autor: M. Sochacki
Redakcja: K. Ośko