Wersal. Prawo krwi

Fot. filmweb.pl

„Wersal.Prawo krwi” to wielka, międzynarodowa produkcja telewizyjna, wyprodukowana przez jedną z telewizji kodowanych, serial jest emitowany równocześnie w wielu krajach świata. Ten telewizyjny Wersal, to oczywiście Wersal rodem z Francji, oczko w głowie Ludwika XIV, króla Francji, króla Słońce.

Serial jest wyjątkowy jak na francuską produkcję telewizyjną, bo jest całkowicie grany po angielsku, a w rolach głównych mamy angielskich i kanadyjskich aktorów. Serial jest zrealizowany z wyjątkowym rozmachem i dbałością o szczegóły. Odnoszę wrażenie, że w oryginalnej scenografii. To nie jest udawana Francja, to jest Francja XVII wieku, oczywiście telewizyjna i zbyt kolorowa, ale twórcy zadbali o to by film pachniał historią. W obsadzie nie popełniono błędów, wszyscy są wiarygodni a scenarzyści trzymali się historii. Już kiedyś pisałem, że lubię historię na ekranie, zwłaszcza dobrze pokazaną.

No właśnie w „Wersalu” historię przedstawiono rzetelnie bez upiększeń, Ludwik po drugim sezonie zmierza ku władzy absolutnej, ale oświeconej. Ludwik zostawił po sobie nie tylko autorytarne rządy, ale także Francję zmodernizowaną z nowoczesną architekturą, rozwijającą się nauką, z koloniami, wielkimi wpływami na świecie. Francuski był językiem oświeconego świata, francuska armia należała do najnowocześniejszych w Europie, jednak to właśnie we Francji kilkadziesiąt lat później wybuchła rewolucja, która zmiotła dotychczasowy świat. Czy Francuzi lubią swojego Ludwika XIV ? Nie wiem, dużo o nim piszą, mówią, robią filmy, spierają się o swoje dziedzictwo. Z pewnością Ludwik XIV był postacią fascynującą, o czym świadczy serial „Wersal”, który w sposób niezwykle sprawny i po prostu ciekawy przybliża nam wielką historię Francji, aż chce się oglądać i z niecierpliwością czeka się na kolejne odcinki i sezony.

A propos królów, powróciłem do niezwykłej literackiej opowieści „Królowie przeklęci” Maurice Druona, to nie ten ród królewski (Kapetyngowie i Walezjusze), ale też dostarczali Francuzom wyjątkowych emocji.

Kinoman

(A.Podbielska)