Po zakończeniu wojny zamieszkali w regionie. Posłuchaj wspomnień powstańców

Jedni walczyli z karabinem w ręku, inni opatrywali rany, a jeszcze inni gotowali jedzenie. Wszystkich tych ludzi łączył jeden z największych i najtragiczniejszych zrywów. Mowa o Powstaniu Warszawskim – dziś przypada 82. rocznica tego wydarzenia.

Świadkowie tych dni opowiadają, że był to niewiarygodny pokaz patriotyzmu i solidarności. O wolność Warszawy walczyli i żołnierze i ludność cywilna. Jedną z tych osób jest 97-letnia Danuta Filipek, pseudonim „Lala”. Podczas Powstania Warszawskiego była sanitariuszką i łączniczką w Grupie Kampinos. Do jej zadań należało m.in. wstrzymywać transporty z żywnością dla Niemców.

Dwie największe bitwy, które stoczył nasz oddział to były o lotnisko bielańskie i Dworzec Gdański. Naszym zadaniem zasadniczym było stawiać opór Niemcom nie dopuszczając ich z transportami żywności. Były wstrzymane przez nas

– wspomniała.

Większość powstańców, którzy osiedlili się w naszym regionie odeszło już na wieczną wartę. Wśród nich Maria Szypowska, ps. „Myszka”, żołnierz Armii Krajowej. Podczas Powstania Warszawskiego należała do zgrupowania „Gurt” I Obwodu Radwan w służbie pomocniczej Szpitala Polowego przy ul. Złotej 58 w Śródmieściu. Wspomniała, że powstańcy byli pełni euforii i zapału do walki.

Tworzyłyśmy tam punkt sanitarny i żywnościowy. Byliśmy pełni euforii. Chcieliśmy walczyć, wyzwolić Warszawę. Po ciężkich dniach, które było to było coś wspaniałego. Pierwsze dni to była wielka radość

– powiedziała.

W podobnym tonie wypowiadał się nieżyjący już dziś Waldemar Miarczyński, pseudonim „Waldi”.

To był zryw ludności Warszawy. Ta ludność, która później ginęła, początkowo w tym zrywie budowała okopy, robiła barykady, gotowała jedzenie, pomagała nam w miarę możliwości. Niewiele się mówi na ten temat, bo się mówi, że ludność miała dosyć. Sam moment naszej kapitulacji był czymś niewyobrażalnym, bo ci ludzie, którzy podobno zgodnie z naszymi pseduhistorykami mieli wszystkiego dosyć, to był jeden wrzask. Nie ma kapitulacji! Nie oddamy Naszych dzieci! Nie będzie kapitulacji! 

– zaznaczył.

Podczas Powstania Warszawskiego był starszym strzelcem, dowódcą drużyny w pułku „Baszta” , kompanii K-3.

Przed Pomnikiem Żołnierzy Armii Krajowej i Polskiego Państwa Podziemnego w Elblągu odbyły się miejskie obchody 82. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. W uroczystości uczestniczyli mieszkańcy, kombatanci, przedstawiciele władz samorządowych, służb mundurowych oraz organizacji patriotycznych.

Podczas ceremonii odegrano hymn państwowy, odbył się apel pamięci i salwa honorowa, a uczestnicy złożyli kwiaty przed pomnikiem.

Historia nie jest jedynie zapisem wydarzeń, jest przede wszystkim opowieścią o ludziach. Powstańcy Warszawscy byli bardzo młodzi. Mieli swoje marzenia, plany, rodziny i przyjaciół. Chcieli żyć w wolnym kraju

– mówił wiceprezydent Elbląga, Piotr Kowal.

Prezes elbląskiego oddziału Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej – Ireneusz Ziemiński – przypomniał przebieg i tragiczny bilans Powstania Warszawskiego.

Polscy żołnierze walczyli odważnie i ofiarnie, jednak powstanie zakończyło się po 63 dniach. Straty były ogromne zarówno w ludziach, jak i w zasobach materialnych

– podkreślił.

O bohaterach powstania mówiła również wiceprzewodnicząca Rady Miejskiej w Elblągu, Małgorzata Adamowicz.

Z zadumą i szacunkiem pochylamy głowy nad bohaterami, którzy w imię wolności i miłości do ojczyzny podjęli nierówną walkę z najeźdźcą. Ich szaleńcza odwaga do dziś budzi podziw

– zaznaczyła.

W uroczystościach upamiętniających zryw w Olsztynie, wzięli udział także harcerze.

Warto zatrzymać się na chwilę, to nasze przywiązanie do patriotyzmu. Myślę, że warto to pielęgnować. Upamiętniamy tych, którzy walczyli o naszą wolność

– mówi ks. Radosław Czerwiński z Obwodu Warmińsko-Mazurskiego ZHR.

Powstanie Warszawskie trwało 63 dni od 1 sierpnia do 2 października 1944 roku. Jego głównym celem było wyzwolenie stolicy przed wkroczeniem Armii Czerwonej i odzyskanie niepodległości z rąk Polskiego Państwa Podziemnego.

Śmierć poniosło od 120 tys. do 200 tys. cywilów oraz około 16 tys. żołnierzy polskich.

Posłuchaj wypowiedzi

Autor: D. Grzymska/A. Minkiewicz-Zaremba/A. Pastuszka
Redakcja: B. Świerkowska-Chromy