Kiedy obojętność przeradza się w agresję. Dramat osób w kryzysie bezdomności
Brak szacunku wobec osób w kryzysie bezdomności to wciąż bagatelizowany problem społeczny, który coraz częściej przybiera formę otwartej agresji. Oprócz obojętności osoby bezdomne doświadczają wyśmiewania, zastraszania i przemocy. Ich cierpienie bywa oceniane jako „zasłużone”, co odbiera im godność i pogłębia społeczne wykluczenie.
W ostatnich tygodniach w regionie doszło do kilku brutalnych zdarzeń. Na początku grudnia 55-letni pan Zbigniew został ciężko pobity na dworcu PKS w Szczytnie i trafił do szpitala. Świadkowie relacjonowali, że był kopany po głowie. W Elblągu cztery osoby zastraszały 23-letniego mężczyznę w kryzysie bezdomności, używając m.in. paralizatora i maczety oraz zmuszając go do kradzieży. Z kolei w Kisielicach opublikowane w sieci nagrania pokazały atak grupy młodych ludzi na bezdomnego mężczyznę.
Jak podkreślają wolontariusze i przedstawiciele służb, źródłem takich zachowań są stereotypy oraz brak wiedzy. Bezdomność często jest skutkiem tragedii życiowych, chorób lub uzależnień, a nie „złego wyboru”.
Myśląc o osobach bezdomnych, często od razu widzimy człowieka, który zaczepia nas na ulicy i prosi o kilka złotych. To jednak tylko wąska grupa, która – można powiedzieć – nie jest reprezentatywna dla wszystkich osób potrzebujących pomocy. Wiele osób w kryzysie bezdomności w ogóle o tę pomoc nie prosi
– mówi ksiądz Radosław Czerwiński, który jest wolontariuszem w schronisku dla osób bezdomnych w Olsztynie.
Pomóc może każdy z nas – nie tylko drobnym gestem, lecz także empatią i wsparciem w odzyskiwaniu godności. Przypominają o tym lokalne inicjatywy pomocowe oraz spotkania organizowane z myślą o osobach w kryzysie bezdomności.
Posłuchaj relacji Kingi Grabowskiej
Autor: K. Grabowska
Redakcja: A. Niebojewska
