My, ludzie Disco Polo

fot. photopin

My ludzie Disco Polo prosimy, usłyszcie nasz głos. Od samego początku jesteśmy wyśmiewani i lżeni za to kim jesteśmy. Odbieracie nam godność i wmawiacie, że nasze upodobania są żałosne, że musimy się zmienić. A my nie chcemy.

Mamy proste i dosłowne zasady – czarne jest czarne, białe jest białe i to jest nasza filozofia. Jak chcecie to nurzajcie się w odcieniach szarości, bawcie się w „tak, …ale nie do końca”. Naszej muzyki słuchamy na imprezach, weselach, chrzcinach i w samochodzie. Gdy jesteśmy zakochani i kiedy brakuje nam towarzystwa. Wy oczywiście przeżywacie to inaczej, na każdą okoliczność macie inną melodię. Jednak zapraszając całą rodzinę i tak włączacie Disco Polo.

Są nas miliony. Może rzeczywiście mamy wąsy, białe adidasy i łańcuchy na szyi lub rękach. Ale to tylko stereotyp. Jesteśmy konkretni i przez to uczciwi.

Jest nas tak dużo, że to nasze głosy decydują o wyborze Prezydenta i składzie Parlamentu. Od naszych kaprysów zależy kto zostanie gwiazdą, jaki film będzie hitem i w którym sklepie, rano będziecie kupować bułki.

I strasznie nas śmieszy jak ktoś od Was próbuje nas kupić. Polityk, artysta czy przedsiębiorca zaczyna krzyczeć – jesteśmy z Wami, jesteśmy tacy jak Wy. Nie jesteście! I podobno mieliście być z tego dumni.

Garść nowości, żeby disco polowcy sobie nie myśleli:

Kodaline – High Hops – najnowszy singiel młodego zespołu z Dublina. Nastrojowo.

Noah and the Whale – There Will Come a Time – nostalgia rządzi. Tym razem chłopaki z Londynu.

Caro Emerald – Tangled Up – ciekawe czy są wesela z taką muzyką? Pani z Amsterdamu.