Co dwa tygodnie począwszy od 29 czerwca 2024 roku organizatorzy zapraszają na wieczorną muzyczną ucztę. Podczas tegorocznego festiwalu w bazylice archikatedralnej pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Andrzeja Apostoła we Fromborku wystąpią następujący wykonawcy:
29.06.2024, godz. 19:30
Roman Perucki i Orkiestra Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego
Program koncertu:
Mieczysław Surzyński – Sonata organowa d-moll op. 34
Allegro moderato
Andante
Finale. Allegretto non troppo
Stanisław Moniuszko – Pieśni (wybór)
Felix Borowski – Sonata nr 1
Allegro ma non troppo
Andante
Allegro con fuoco
Alexandre Guilmant – Finale z Sonaty nr 1 d-moll, Op. 42
13.07.2024, godz. 19:30
David Swinson (Anglia)
Program:
Marcel Dupré – ‘Allegro deciso’ from Evocation Op. 37
Thomas Tallis – Fantasia
William Byrd – Galliard to the Third Pavan
Orlando Gibbons – Ground
Johann Sebastian Bach – Passacaglia in C minor, BWV 582
Percy Whitlock – Scherzo
Percy Whitlock – Folk Tune
William Walton – Crown Imperial
Herbert Howells – Master Tallis’s Testament
Herbert Howells – Paean
27.07.2024, godz. 19:30
Marek Stefański
Milena Sołtys-Walosik
Program:
Tabulatura Jana z Lublina (XVI w.) - Praeludium in g
M.J. Żebrowski (1702-1770) - "Suscepit Israel" (z "Magnificat")
J.Ch. Buttstett (1666-1727) - Toccata in F ( "Musikalische Klavierkunst und Vorratskammer")
J.S. Bach (1685-1750):
Bist du bei mir BWV 508
Sei gegruesset, Jesu guetig BWV 499
J.S. Bach - "Vater unser im Himmelreich" BWV 245/5 (opr. z Johannes-Passion: M. Stefański)
F. d'Agincour (1684-1758) - Plein jeu, Basse de Trompette, Recit de Nasard, Dialogue de Cromorne, Tierce en taille, Fond d'orgue, Fugue, Grand jeux (Gigue), Grand plein jeux
L. Skoczylas (1956) - Missa in honorem Sanctae Caeciliae: Kyrie, Sanctus-Benedictus, Agnus Dei na sopran i organy
J. Haydn (1732-1809) - Adagio, Andante, Grave i Rondo G-dur ("Stuecke fuer Floetenuhr", opr.: M. Stefański)
10.08.2024, godz. 19:30
Filip Presseisen
PROGRAM KONCERTU ZAWIERAJĄCEGO IMPROWIZACJE ORGANOWE POŚWIĘCONE ROCZNICOM W 2024 R. (MARCO POLO, CZ. MIŁOSZ, KANT)
Ludwig van Beethoven (1770–1827) – V Symfonia c-moll op. 67, cz. 1
PRELUDIUM (Nie opowiedziałem nawet połowy tego, co widziałem […])
ESTAMPIE ([…] gdyż nikt i tak by mi nie uwierzył)
PREAMBULUM (Jakże to dziwne, niezrozumiałe życie!)
RICERCAR (Gdy nie ma gdzie zawrócić, trzeba iść naprzód)
Justin Heinrich Knecht (1752–1817) – Nachspiel D-dur
Johann Ludwig Krebs (1713–1780) – Eine Nachahmung der Nachtigall
Wolfgang Amadeusz Mozart (1756–1791) – Wariacje nt. Ah, vous dirai-je, maman KV 265
GRAND-JEU (Są dwie rzeczy, które napełniają duszę podziwem i czcią […])
TOCCATA ([…] niebo gwiaździste nade mną i prawo moralne we mnie […])
ARIA (Jakbym wrócił z niego niby z długiej podróży)
SCHERZO (i próbował sobie przypomnieć, gdzie byłem i co robiłem)
Charles-Marie Widor (1844–1937) – Symfonia op. 42 nr 5, cz. V – Toccata
Doskonale brzmiący instrument fromborski budzi wiele emocji wśród słuchaczy i wykonawców koncertów. Jego historia zaczyna się w 1683 r., gdy biskup Michał Radziejowski powierzył wybudowanie nowych organów do katedry znakomitemu mistrzowi z Gdańska Danielowi Nitrowskiemu. Empora wraz z szafami i barokowym prospektem zachowały się do dziś. Organy te posiadały 27 głosów, trakturę mechaniczną i wiatrownice tonowo-zasuwowe. Dyspozycja rozlokowana na trzy sekcje: manuał główny, pozytyw i sekcja pedałowa. Instrument przetrwał do 1934 r., kiedy nad wysłużonym już instrumentem powierzono prace renowacyjne firmie E. Kempera z Lubeki. Organmistrz zdecydował się jednak na budowę nowych organów o trakturze elektropneumatycznej z wiatrownicami systemu woreczkowo-wentylowego, zachowując jednocześnie zabytkowe szafy z prospektem. Organy Kempera okazały się znacznie większe od instrumentu Nitrowskiego. Posiadały 43 głosy rozmieszczone także poza szafą organową ze względu na znaczne ograniczenia przestrzenne. Stół gry połączono elektrycznie z organami i umieszczono go na posadzce katedry. W tym czasie Kemper wybudował również 13-głosowe organy chórowe, również połączone elektrycznie ze stołem gry wspólnym dla obu instrumentów. W czasie II wojny światowej organy fromborskie zostały zniszczone w ok. 60%. W 1946 r. opiekę nad katedrą fromborską przejęli księża salezjanie. W 1960 r. ks. Józef Sianko, salezjanin, metodą gospodarczą doprowadził oba instrumenty katedralne do stanu używalności. Z czasem uzupełniono brakujące głosy. Pracowały nad tym firmy: Truszczyńskiego, Sobiechowskiego i Biernackiego, a organistą był wówczas we Fromborku Jerzy Piaskowski, który bardzo angażował się w odbudowę i remonty organów. Pod koniec lat 70–tych XX w. pod nadzorem i według projektu prof. Jana Jargonia firma Kamińskich z Warszawy dokonała przeszeregowania dyspozycji. Niektóre głosy wymieniono na inne, wykonane z wartościowszych materiałów. W tym czasie firma Kamińskich dobudowała do organów głównych dodatkową sekcję Brustwerku o 7 głosach, sterowaną IV manuałem oraz dzwony rurowe sterowane III manuałem. Organy chórowe zostały powiększone Obecnie fromborskie organy posiadają 66 głosów, dzięki czemu zachwycają słuchaczy dostojnym, szlachetnym brzmieniem i różnorodnością barw dźwiękowych, a uniwersalna dyspozycja głosów pozwala na wykonywanie z wielkim powodzeniem bardzo szerokiego wachlarza repertuarowego.